reacties

 

Wij hebben enorm genoten van deze vakantie, veel grenzen verlegt en veel geleerd.
Dankzij de kennis van het gebied van Max de allermooiste uitzichten gezien en mooiste paden gefietst.
We leerde al snel dat als Max het had over een lusje met een mooi uitzicht hij gewoon een verschrikkelijke zware klim bedoelde!!! (maar wel de moeite waard)

Ik ben er nu 4x geweest en het biken is daar super qua mogelijkheden.
Het zijn welliswaar geen Alpen, maar je kan je lol goed op met hoogtes tussen pakweg 700 en 1400 meter.
Zijn ook mogelijkheden om met een lift omhoog te gaan, als je geen zin hebt om te klimmen. Leuke downhills zijn er mogelijk.
De begeleiding is in handen van Max de Vries, dus dat zit goed. Hij weet het iedereen op een leuke ontspannen manier het iedereen naar het zin te maken.
Zeker de technische uitjes (beetje training) zijn een leuke afwisseling op bijvoorbeeld een lange tocht en bovendien erg leerzaam.
De bijkomende kosten blijven binnen de perken en je loopt daar niet leeg als je een potje bier besteld in een restaurant.

fred

geknipt uit het MTB forum /

Wat rondgekeken en gerust, kennis gemaakt met de overige bikers van die week en onze begeleider Max de Vries. Mmiddag's gaan fietsen om de reisbenen wat losser te maken uiteindelijk 25 km gereden in de omgeving van Spinderluv. Direct kennisgemaakt met de stijlte van de bergen en het feit dat de Ardennen en Limburg toch andere koek waren. De beklimmingen waren langer en stijler, de afdalingen idem en het terrein was moeilijker.

De fietsdagen

Na een goede nachtrust werd dit de eerste echte bike dag. De benen voelde een stuk beter aan dan de dag ervoor, de verzuring was vrijwel weg en het tempo kon omhoog.

Omdat ik slecht ben in het onthouden van Tsjechische plaatsnamen zoals Frachnabi en Maisecka (of hoe je dat ook schrijft) zal ik deze achterwege laten in de rest van het verhaal.

Gedurende de week veel verschillende beklimmingen gedaan, van bagger trails, balancerende over rotsjes en stenen en klimmend over boomstronkjes naar boven (niet mijn ding), tot en met de prachtige beklimmingen van het Reuzegebergte.

De langere beklimmingen met een lager stijgingspercentage (gem 5-6%) gingen goed. Tijdens die klimmen kon ik de voorsten volgen en een goed eigen tempo hanteren zo`n 15-16 per uur. Aan het einde van de klim had ik iedere keer nog de ruimte om te versnellen.
De eeuwenoude valkuil van het snelle begin tijdens beklimmingen kwam ik ook tegen tijdens de week. Vooral tijdens de beklimmingen die een iets minder stijle aanloop hadden, maar daarna een fors stijgingspercentage hadden ging het lampje op Jalabert achtige wijze uit: Plotseling geparkeerd staan....

Later in de week maar een rustig aan begonnen en de laatste 2 km vol gas naar boven gereden op een klim van 8-10%. In eerste instantie de groep laten lopen en achteraan gebungelt bij de jongste deelnemer van het gezelschap (13). Tijdens de laatste 2 km het gas open gezet en steevast 11-14 omhoog gereden.

De kennismaking met de hongerklop tijdens deze week was niet bepaald top te noemen. Plotseling was alle kracht en motivatie verdwenen. De benen waren niet verzuurd, maar het ging niet meer harder. Ik kon eten wat ik wilde maar de boel veranderde niet meer...

Gedurende de week kom je er wel achter waar de punten ter verbetering liggen. Het stijle klimwerk van 12-25% gedurende enkele kilometers lang was te zwaar voor de benen. De beklimmingen met een vaster stijgingspercentage gingen me makkelijker af dan de beklimmingen met wisselende percentages en enorme uitschieters.

In deze week veel geleerd op het gebied van afdalen. Ik vond dat ik redelijk kon dalen en dat kwam ook wel naar voren tijdens deze week. Het dalen ging een stuk beter dan het klimmen.
Uiteindelijk ook de Downhill in Spinderluv gereden, echt bizar om van een skipiste naar beneden te rijden. Het stijgingspercentage van die piste was zo hoog dat er nog nooit een mens fietsent boven was gekomen.

Respect voor die downhillers die daar als een gek naar beneden gaan!

Al met al een prima week beleefd. Het was gezellig met de groep, de begeleiding was prima: Max is een top kerel en Tiesje was als oudgediende een motor binnen de groep, zowel tijdens als na het fietsen.
Het was een perfecte formule waarin je niets tekort kwam en een absolute aanrader voor iedereen die in de bergen wil fietsen.